จะกลับมาอัพบลอกอันนี้แล้วนะ
สวัสดีทุกคน
วันก่อน
ผมได้รับรู้ข่าวคราวของเพื่อนสนิทคนนึง
ซึ่งข่าวนั้นก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่
ตามประสาว่าข่าวฉาวโฉ่ มักดังกว่าข่าวดีๆ
เอาความรู้สึกตอนรู้เรื่อง
แทบไม่อยากเชื่อเลยหล่ะว่านี่เป็นสิ่งที่เพื่อนสนิทของผมทำ
มันฟังดูไม่ดีเลย จนรู้สึกแย่ขึ้นมา
อ่อ... ผมลืมบอกไปฮะ
ว่าผมเคยชอบเพื่อนสนิทคนนี้
ถ้าถามว่าผมยังชอบเค้าอยู่มั้ย..?
อืม ผมมันคนอกหักไปแล้วน่ะ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่
ไม่ว่าจะในฐานะอะไร ผมก็ยังคงรู้สึกดีๆและอยากเป็นกำลังใจให้เค้าต่อไป
เรื่องฉาวโฉ่ที่ว่าก็คงไม่พ้นเรื่องผู้ชาย
เรื่องของคนที่มาชอบๆเค้า อ๊ะผมก็เคยเป็นหนึ่งในนั้นนี่เนอะ
เรื่องที่ฟังก็มาจากคนที่ชอบเค้า แต่กำลังจะเลิกชอบ
เหมือนกับว่าคุณคนนี้รู้สึกว่า เพื่อนผมไม่ใส่ใจ ไม่แคร์ความรู้สึกคนรอบข้างเลย
เรื่องที่ฟังก็ดูรุนแรง ถ้าผมเจอแบบนี้ก็คงโมโหเหมือนกัน
ผมจะเชื่อคำสุภาษิตว่า
"ยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน ยามจืดจางแม้น้ำตาลก็ว่าขม"
ผมก็เลยคิดว่าเพราะคุณคนเล่าเรื่องเค้าอยู่ในช่วงจืดจางน่ะ
ดังนั้น เพียงเพื่อนผมกระพริบตาผิดจังหวะผมปลิวผิดทาง เค้าก็คงไม่พอใจ
ผมนี่... เข้าข้างคุณเพื่อนจังเลยเนอะ
ผมก็เป็นคนอย่างนี้แหละ
ขอเข้าข้างเพื่อนตัวเองไว้ก่อน ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม
ถึงเพื่อนจะผิดจริงๆ ก็จะลองแก้ตัวให้ก่อน
และถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องของตัวเองก็ตาม ก็จะอยากช่วย
อย่างน้อยก็อยากจะเตือนหล่ะ
ว่าเธอทำให้ใครเสียใจยังไง จะได้ไม่มีใครว่าแบบนี้อีกไง
ตลกดีเนอะ...
โดนเค้าหักอกมาแท้ๆ...
แต่ก็นะ
สิ่งที่คุณคนกระจายข่าวรู้สึก ผมเองก็เคยรู้สึกเหมือนกันนะ
ตอนคุณชอบใครสักคน คุณยอมเค้าได้ทุกอย่างเลย
จะให้ทำอะไรก็ได้ให้เป็นอะไรก็ได้ ผมพูดเป็นอยู่คำเดียว "ไม่เป็นไร"
แต่ทันทีที่มันเริ่มจืดจาง เมื่อความหลงมันเริ่มหายไป
คุณก็จะเริ่มจับผิดทีละนิด สิ่งที่เคยโอเคก็ไม่โอเค
"ทำไมวะ..." คงเป็นคำที่พูดบ่อยสุด
ผมพ้นช่วงนั้นไปแล้วฮะ ผมเข้าใจว่าเพื่อนผมเป็นยังไง
ดังนั้นกับเรื่องฉาวโฉ่ที่เกิดขึ้น
"เพื่อนผมก็เป็นแบบนี้แหละ"
ช่วยไม่ได้นี่นา
